Beş Dakika

Yüzünü dönsen ayrılıkların volta attığı bu mekana Ardında yükselir ayak sesleri, kurtulamazsın Bir zindan gibi her yer sanki Mahkûmiyetin sınırı dört duvar değil ki Çok düşünmek de yasaktır aslında Yüksek promilden alırlar hayat ehliyetini Öylesine bakmak istiyorsam bir noktaya Düşünmeden, başımı ağrıtmadan Bunu istemek her zaman lükse kaçar diye Ceplerimi yokluyorum param yeter mi? Üç beş kuruş olsa da atsam diyorum Hayat makinasının ta ortasına Beş dakika huzur... Ne o yalnızlığın koca ayaklı sesleri Ne de ardımda büyüyen kocaman gölgeler Sadece bakmak kalıyor geriye Gördüğün yeri düşünmekten başka hiçbir şey...