Düşüle Gerçek Arasında

Durup seninle karsılaşıyorum her yerde Karsıma çıkıyorsun her köşe başında sen Kimi gün parklarda, kimi gün sokaklarda, caddelerde Göz göze geliyoruz, saatlerce bir şey söylemeden. Hiç değişmemiş diyorum içimden, ne güzel İste yine o! Yine mahzun, yine dalgın, yine ürkek Hadi gel diyor dudakları.----Özledim, hadi gel Biliyorum oysa; uzatsam ellerimi, gidecek. Bu bir aldanış mi? Yoksa var oluş mu yeniden Söyle bir son mu? Bir başlangıç mi? Bir donuş mu? Ne oldu o güzelim zamanlara ansızın uçup giden? Hadi uyandır beni, söyle; gördüğüm zamansız bir duş mu? Hadi git, uzaklaş, yokluğuna inandır beni gerçekten Yoruldum, her bulduğum yerde seni kaybetmekten UMIT YASAR En Eski Yalnızlığımdır Aşk Benim En eski yalnızlığımdır aşk benim Gitgide büyüyen karanlıklarla Ne zaman sevdiysem kavruldu tenim Bir ateşin açtığı yanıklarla Sabahı olmazdı çok gecelerin Alır, götürürlerdi beni onlar Öptüğüm elleriyle, korkunç derin Bir uçurumun kenarına kadar. Sonra bırakır giderlerdi, üzgün Bakardım sessizce arkalarından Sonra umutsuzluk, gözyaşı ve kan. Bütün umutlarım biterdi bir gün Bir gecenin orsacında kalırdım Tek başıma ben, ben ve yalnızlığım.