Önce Ellerin

Önce ellerini gördüm; nasıl aydınlıktı öyle Yıllardan bir yıl, vakitlerden bir akşam Kovdu çevremden bütün kötülükleri Önce ellerin Önce ellerini gördüm, tuttum, bırakmam Bilmezdim eskiden ben bu şafakları Öğrendim nasıl da güzelmiş yeryüzü Bir mutluluk yayılır avuçlarından Önce ellerin Benim dinlediğim ellerinin türküsü Yağmur mu yağan öyleyse dinle Islandım, üşüdüm senden uzakta, beni bırakma Tut ki sensizlik bir ölüm başka türlü Önce ellerin Önce ellerin geliyor aklıma Bir büyük resim çiziyorum gökyüzüne, seyret Şu bulut ellerin işte, mutlu, serin, beyaz Ne güç bu rengi bulmak, bu rengi vermek sana Önce ellerin Ellerin bir duygudur anlatılmaz Gün olur hüzünlü bir musikidir duyduğum Ellerinde keman telleri, piyano tuşları Öyle bir yaşamaksın ki hiç yaşamamak Önce ellerin Önce ellerin sonra bu gözyaşları Dupduru yeraltı nehirleri gibi Öyle aydınlık gülüşün kadar Her şey bir gün çekilir, biter ve ölür Önce ellerin Ve yokluğumuzda sonra ellerin yaşar Ellerin anlatır sabahın olduğunu Ellerin yoksa bil ki gece ve karanlık Mevsimler onlarla değişiyor görüyor musun? Önce ellerin Anlasana ellerindeyim artık.