Çarem

Yine bir ezan vakti uyandım Her gece olduğu gibi Aklımda sen bir türlü bitmeyen sen Tutamadım gözyaşlarımı Yine yastığıma döküldüler Her gece ağladığım sen Yalnız kalan yastığımla ben Hıçkırarak ağladım her gece Dökmedim içimdeki çığlığı sessizliğe Sesimi duymasınlar diye Sessizliğin hırçınlığına baktım İçimdeki uysal çığlığı bastırdım Çığlıklarım öfkeli olsaydı Sessizliği ezer geçerdim Sensizliğe son verdiğimi düşünürken Yine baştan kaybederdim Bu satırlar çaresizliğimi ne kadar anlatır bilemem Tek bildiğim seni her şeyden çok sevdigim...