Benlik

Unutulmaz acisi geçmişin bir mermi gibi beynini delmiştir. Bitmez bunlarin acisi dostum, bitmez. Sen ne kadar yüzsen de, Ne kadar kulaç atsan da, Daha da uzaga götürür bu deniz seni, Çikamazsin kiyiya ne kadar çirpinsan da. Bitmez bu geçmişin acisi dostum, bitmez, Hani denizde açmak istersin ya gözlerini, Önünü görmek için, Bu deniz açtirmaz sana dostum gözlerini, açtirmaz Kör topal gidersin. Bitmez bunlarin acisi dostum, bitmez, Hani günün sonunda kendini yataga şöyle bir atmak istersin ya, Attirmaz bu hayat sana dostum, attirmaz, Hiç uyumadan yaşarsin, Gözlerin şişer. Hani bi dolaşmak istersin ormanda, şöyle bir hava almak istersin, Hava aldirmaz sana bu gökyüzü dostum, aldirmaz Ürperirsin. Ara sira kaçmak istersin korkularindan, umutlarin ve yarinlarindan, Birakmaz peşini hayat dostum, birakmaz Ensende hissedersin. Toprak bazen yumuşacik olur ya, Üzerinde koşmak istersin koklamak, avuçlarina almak istersin, Aldirmaz dostum bu hayat, aldirmaz Öyle bir ümitle yaşar gidersin. Bazen hüzün çöker üstüne oturup iki bişey yazmak istersin, Yazdirmaz dostum bu hayat, yazdirmaz Kalem bile tutamaz ellerin, Kagidi göremezsin. Belki de unutmak istersin herşeyi, Herşeye baştan başlamak istersin, Başlatmaz dostum bu hayat, başlatmaz, Ölüm gibi aklindadir herşey, Unutturmaz, Hergün bitersin. Bazen ölmek istersin, Şöyle bi uzaniyim bir daha kalkmiyim dersin, Öldürmez dostum bu hayat, öldürmez, Sürünür gidersin. Ve bir gün gerçekten öldügünde, Ve kimse gelmediginde yasina, Unutulur gidersin dostum, Unutulur gidersin, Kimse seni bilmez...