Sonbahar

ben bir sonbaharım dört mevsim üstümden düşen her yaprağı kanla süsledim çarpık duruşum kambur sırtım yamalı ben dört mevsim sonbaharım artık bir sonbahar nehri çelimsiz ve bulanık tiksinti verici bir özlem bizimkisi yankı dolu sesini sesimde duyuyorum ince bir kadın titremesi geliyor bir yerden ve nasıl senin olmuşum habersizce istemeden hiç fark ettin mi bilmiyorum arka planda bir on dört şubat hatırası son mektubun elimde bana bakıyor benimse gözlerimde pişman yaşlar gözlerimde bir sonbahar nehri akıyor