Umut

hayatın içinde intihar kurgusunda dizilmiş sanki bütün raylar oysa yaşamanın şartı direnmekle başlar hayat kavgadır namuslu bir sofrada yaşamak ustalıktır doğru saflarda bir yürek macerasıdır sevda rüya bitmeden uyanmışcasına dalarsın uzaklaşan gemilere yalnızlık getirir dalgalar kıyıya sevmek yalnızlığı göze almaktır altta derya üstte yıldızlar karanlık yağmurlar altında gelmiyeceğini bile bile beklemektir hayatın içindedir bozgun anaç kılığında babacan sevecenliğinde ve linçler hazırkıtadır içlerinde oysa yaşamak umuttur gecikmiş bir kırmızı gül gibi bebeğin sıkıca tutmasıdır elimizi sımsıcak ekmektir sofrada anne tadında ne ayıp nede utanç ayrılıklarda sevdadır kapatmadan kendi yüzünü kendi yüzüne umut inadına yaşamaktır