Beni Tamamlayan Sendin

O Ağustos akşamlarında, bir yel okşuyordu saçlarını ve asma yapraklarını. Gülüşün geldi aklıma;deldi geçti yüreğimi.Yanağındaki gamzen geldi gözümün önüne;vurdu geçti beni.En son yazdığın mısralar; bir hançer gibi kesti geçti: 'koyu lacivert bir gökyüzünden yıldızlar yağıyor avuçlarıma eğil ve iç...'demiştin. Güller elini özlerdi,sen dokundukça.Rüzgar seni beklerdi,saçlarını savurdukça Ağaçlar Güneşe karşı, gölge açardı sana.Sıcak toprakta,çıplak ayaklarımızla yürürken hayaller kurmuştuk;saçaklarından şiirler sarkan sarmaşık masallarından Gelincik kokan parmaklarınla denizin kucağında beyaz köpükler ve çakıltaşlarıyla oynuyordun.Yosunların rengi gözlerine siniyordu,denizin tadı tenine. Çağlayanın sesinden binlerce nota çıkarmıştın;kırlangıç seslerini de ekleyip; yağmur bulutlarıyla tamamlamıştın.Ben gözlerimle içmiştim seni ve şarkını.Yitik bir sevince,toy bir umut şarkısı bu demiştin: 'Yitik sevinçlere umut kattık güller gerinirken güneşe ayrılıksız karşılaştık...' bu zamanı durduran şarkındı seni bana bölen şiirdi beni tamamlayan sendin.