Ayrılan Yollardır Sadece
U Umut Keskintimur
0
Altın Yaprak
Üç küçük çocuktu onlar.
Elleri narin, gözleri mahmur.
Bir düşün uyanışıydı her biri.
Açlığın ve hüznün ortasındayken yüreklerimiz.
Bir meltem gibi dağıtırlardı karanlığı.
Okyanusta tahtadan bir sandaldı sohbetlerimiz.
Savrulurduk, bir o yana, bir bu yana.
Ve Nazım'ın dizelerini basarak geçerdik kış günlerini
Dağlara bakarak çekerdik halaylarımızı.
Şapkasını salladığında Ula'lı delikanlı
Bir tohum daha ekilirdi toprağa.
Çoğu zaman yarıda kalırdı masallar.
Devrimle tamamlanırdı çünkü.
Veda etmek yoktu bizde
Bir yıl da geçse bin yıl da geçse aynı kalırdı dostluğumuzun sıcaklığı.
En son kahpe bir otobüsün buğulu camlarından baktım onlara.
Ve içimden fısıldadım usulca.
Ayrılan yollardır sadece.
Yüreklerimiz hep yanyanadır...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş