Hiç Uğraşmam Sevilmeye

küfürlü sokak kavgalarından geçtim, hayat savaşından gaziyim. madalyaları etime astım, ceketimi dar ağacına. yalın ayak, yalnızım aşksız ve yolsuzum. hiç çalmadım hayatımda ne bir kapı ne kalp. ne çaldılar kapımı ne de zorladılar kalbimi. hep arkama baktım özlemle, ondandır derin vuruklar gövdemde. kanarım her dönüşümde köşe başlarında yoksun diye hayal olmayan ülkeler duyarım yolunu bilmesemde ve arka bahçemde umut beslerim hiç sokağa salmasamda çalışmam sevmeye kimseyi, sevilmeye hiç uğraşmam. uzun zamandır ağlamadım. delice isterken uçmayı, çakıldım hep yosunlu taşlara. kayalı, dalgalı coğrafyamda hep bir çarşaf aradım denize yağmasın yağmurlar tuzlu bedenime. çiğnesin gölgemi ayakların belki kokusu siner karanlığa ordanda yüreğime değer. çürürüm, belkide ölürüm...