شمارهٔ ۱۹۳
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
رم کن از الفت که تنهایی عجب یار خوشیست
در میان نه راز خود با او که سردار خوشیست
عالم دلها شد از طوفان بیدردی خراب
هان بکش خود را بکوه غم که کهسار خوشیست
از تامل کن عصا در چاهسار زندگی
بی صلاح دل مکن کاری که غمخوار خوشیست
فتح ملک دین بحسن سعی همت می شود
پا فشردن در جهاد نفس سردار خوشیست
بسکه از هر حلقه در هر سو دکانی چیده است
بهر سودا کوچه آن زلف بازار خوشیست
گرمی عشقست واعظ می علاج درد ماست
ور غم آن یار غمخوار است غم یار خوشیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş