شمارهٔ ۲۳۹

کی از اسباب نیکی بدگهر فرخنده می گردد سگ درنده از سوزن کجا دوزنده می گردد نکو از اختلاط بدکنش بد می شود آخر چو با تیغ آب همدم می شود برنده می گردد چمن تا گل نمی گردد کجا گل می دهد ای دل مخور غم این کدورت ها در آخر خنده می گردد خدا را بنده شو گر در جهان آزادگی خواهی که ترک بندگی چون کرده کافر بنده می گردد عجب نبود حریص از مرگ این و آن کند شادی که چون سیماب میرد کیمیاگر زنده می گردد عجب دانم گذارد زردرویم خجلت عصیان که گردد سرخ رو هرکس که او شرمنده می گردد فزاید قدرت از آمیزش روشندلان واعظ بلی از قطره آبی گهر ارزنده می گردد