شمارهٔ ۲۵۴
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
ز ما به خشم جهان دو رنگ می گذرد
صباح و شام به رنگ پلنگ می گذرد
توان ز عینک پیران به چشم دل دیدن
که تیر آه ضعیفان ز سنگ می گذرد
تمام عمر تو ای ساده دل ز نقش هنر
به فکر جامه خوش طرح و رنگ می گذرد
به خون خویش نمودیم صلح با تو همان
زما چو تیر نگاهت به جنگ می گذرد
جهان ز نعمت درد تو گشته مالامال
همان معاش دل خسته تنگ می گذرد
بگیر بهره خود ای نهال باغ وجود
که آب عمر بسی بی درنگ می گذرد
فریب جلوه دنیا نمی خورم واعظ
اگرچه پر ز برم شوخ و شنگ می گذرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş