شمارهٔ ۴۶۵
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
بیهوشی دولت را مردن شمرد عاقل
آوازه رفعت را شیون شمرد عاقل
اوضاع جهان دایم مانند نفس باشد
هرآمد کاری را رفتن شمرد عاقل
لب چون بطلب جنبد در پیش کسان آن را
بر شمع نکو نامی دامن شمرد عاقل
آسایش عزلت را گفتیم و نفهمیدند
این مرتبه جویان را کودن شمرد عاقل
در راه حذر جویی تنگست ز بس فرصت
هر سودن مژگان را خفتن شمرد عاقل
چون غرق عرق گردم از شرم گنه واعظ
ز آسیب عذاب آن را جوشن شمرد عاقل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş