شمارهٔ ۴۸
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
مستی جوانیم بطاعت چو نهشت
گفتم این تخم پیریم خواهد کشت
دنیا همه کرد پیریم صرف أمل
زین پنبه چه رشته ها که این زال نرشت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş