شمارهٔ ۵۳۷
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
که تواند شدن از بزم تو طناز برون
تا تو در خاطر مایی نرود راز برون
بسکه از باده وصف تو سیه مست شده است
نبرد حرف سر از جاده آواز برون
بربایندگی نسبت رخسار تو کبک
برده گیرندگی از چنگل شهباز برون
نتوانی بخدنگ ستم آزرد مرا
مگر آن دم که بر آری ز دلم باز برون
آن چنان عالم از آوازه عیبم شده پر
که نیاید نگه از دیده غماز برون
نه چنان پای کشیده است بدامن واعظ
که رود ناله اش از پرده آواز برون
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş