بخش ۱۸ - حکایت
و وحشی بافقی
0
Altın Yaprak
یکی صیاد مرغی بسته پر داشت
به بستان برد و بند از پاش برداشت
زدندش طایران بوستانی
صلای رغبت هم آشیانی
چو پر زد دید بال خویش بسته
عدوی خانه در پهلو نشسته
برآورد از شکاف سینه خویش
صفیری پرخراش از سینه ریش
که مرغی را چه ذوق از سرو شمشاد
که پروازش بود در دست صیاد
قفس باشد ارم بر نغمه سازی
که بیند در کمین تاراج بازی
شما کآزادگان شاخسارید
نشاط سرو و گل فرصت شمارید
که صیاد مرا با من شماری ست
مرا هم در شکنج دام کاری ست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş