شمارهٔ ۱۱۴

و وحشی بافقی
0 Altın Yaprak
باده کو تا خرد این دعوی بیجا ببرد بی خودی آید و ننگ خودی از ما ببرد خوش بهشتیست خرابات کسی کان بگذاشت دوزخ حسرت جاوید ز دنیا ببرد ما و میخانه که تمکین گدایی در او شوکت شاهی اسکندر و دارا ببرد جام می کشتی نوح است چه پروا داریم گرچه سیلاب فنا گنبد والا ببرد جرعه پیر خرابات بر آن رند حرام که به پیش دگری دست تمنا ببرد عرصه ما به مروت که ز عالم کم شد هدهدی کو که به سر منزل عنقا ببرد شاخ خشکیم به ما سردی عالم چه کند پیش ما برگ و بری نیست که سرما ببرد خانه آتش زدگانیم ستم گو میتاز آنچه اندوخته باشیم به یغما ببرد وحشی از رهزن ایام چه اندیشه کنیم ما چه داریم که از ما نبرد یا ببرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.