شمارهٔ ۱۵۶

و وحشی بافقی
0 Altın Yaprak
بتان که اهل تعلق به قید شان بندند غریب سخت دلی چند سست پیوندند تهیه سبب گریه های چون زهر است شکر فشانی اینان که در شکر خندند در این جریده افسوس رنگ معنی نیست چنین نگاشته مطبوع صورتی چندند به رود نیل فکندند دیده پدران جماعتی که از ایشان بهینه فرزندند فغان که نغمه سرایان گل نیند آگه که هست رنگی و بویی بدانچه خرسندند حقوق خدمت سد ساله لعب اطفال است به کشوری که در آن کودکان خداوندند ز شور این نمکینان جز این نیاید کار که بر جراحت وحشی نمک پراکندند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.