شمارهٔ ۱۸۹
و وحشی بافقی
0
Altın Yaprak
ما را به سوی خود خم موی تو می کشد
زنجیر کرده بر سر کوی تو می کشد
ای باغ خوش بخند که خلقی ز هر طرف
چون سبزه رخت بر لب جوی تو می کشد
ای سبزه بخت سبز تو داری که لاله سان
هر سو کسی پیاله بر روی تو می کشد
ای بوستان شکفته شو اکنون که خلق را
دل همچو غنچه باز به سوی تو می کشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş