شمارهٔ ۲۶۲
و وحشی بافقی
0
Altın Yaprak
تو زمن پرس قدر روز وصال
تشنه داند که چیست آب زلال
ذوق آن جستن از قفس ناگاه
من شناسم نه مرغ فارغ بال
می توان مرد بهر آن هجران
کش وصال تو باشد از دنبال
این منم این منم به خدمت تو
ای خوشم حال و ای خوشم احوال
این تویی این تویی برابر من
ای خوشم بخت و ای خوشم اقبال
وحشی اسباب خوشدلی همه هست
ای دریغا دو جام مالامال
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş