شمارهٔ ۳۴۴

می یابم از خود حسرتی باز از فراق کیست این آماده سد گریه ام از اشتیاق کیست این سد جوق حسرت بر گذشت اکنون هزاران گرد شد گر نیست هجران کسی پس طمطراق کیست این رطل گران و اندر او دریای زهری موج زن یارب نصیب کس مکن بهر مذاق کیست این اسباب سد زندان سرا چندست بر بالای هم جایی است خوش آراسته آیا وثاق کیست این ای شحنه بی جرم کش این سر که در خون می کشی گفتی که می آویزمش از پیش طاق کیست این وصلی نمودی ای فلک پوشیده سد هجران در او تو خود موافق گشته ای کار نفاق کیست این هجر اینچنین نزدیک و تو در صحبت فارغ دلی وحشی دلیرت یافتم از اتفاق کیست این