محمد وصیف سگزی

کوشش بنده سبب از بخشش است کار قضا بود و تو را عیب نیست بود و نبود از صفت ایزد است بنده درمانده بیچاره کیست…

مملکتی بود شده بی قیاس عمرو بر آن ملک شده بود راس از حد هند تا به حد چین و ترک از حد زنگ تا به حد روم و گاس…

ای امیری که امیران جهان خاصه و عام بنده و چاکر و مولای و سگ بند و غلام ازلی خط ور لوح که ملکی بدهید به ابی یوسف یعقوب بن لیث همام…

ای دل بکربن از طبران که بیروزه نمای از صدف مرجان و رافع اکران که شدش خسفه از فعل ابی حفص شه جیشان