Напрасные слёзы (Капнист)

В Василий Васильевич Капнист
0 Altın Yaprak
‎ Когда на розу взглянешь, Себя к ней примени; Пчелу на ней застанешь, О мне воспомяни: ‎ Она не жалит розы, Лишь сладкий мёд сосёт; К чему ж твой стон и слёзы? И я б сосал лишь мёд.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.