شمارهٔ ۹۶ - در حق مجدالدین
ر رشیدالدین وطواط
0
Altın Yaprak
اجل مجد دین در بلا و عنا
ز ناله چو نالم ز مویه چو موی
تو دانی که در حسن رأی ملک
چه آید ز احداث ما را بروی
اگر هیچ دانی شود ممکنت
فراغ دل من بنوعی بجودی
بآب شفاعت که مقبول باد
ز رخسار من گرد محنت بشوی
نکو گفتن آیین پیران بود
تویی پیر دولت نکویی بگوی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş