Atıf-0-26-evlat

bilmek evlat bilmek eğriyi doğrudan doğruyu eğriden nehirlerin akışında mevsimlerin değişiminde geceyi günden sıyırıp karalardan günü geceden bilmek evlat bilmek ister kız ister erkek olasın herkes bir evlattır devinimde düşünmek evlat ayırmadan düşünen maddeyi düşünceden ilk verinin düşünceyi maddenin oluşturduğunun bilinciyle -düşünmek- sözü özü bilmek sözün özünde özün sözünde donanmamışsa düşüncelerin bilimle ipi kopan uçurtma gibi hazanda sararan rüzgâra kapılan yapraklar gibi savrulur durursun bu kızgın bu azgın yaşam denizinde minicik yüreğindir sıkılan ak köpüklerin mavisinde yana yıkıla bir su zerresiyiz doğadan aldığımız aslımızla bilmez insan ete kemiğe bürünmeyince bilmez insan yaşamla yüzleşmedikçe yaşadıklarında alırsın yara bir şeylerin derinine her batışında her bir yaralanmada içten içe kanadıkça işte o zaman varır insan gerçeğin farkına gün güne eklenir gün dünden beslenir geleceğe akan o berrak pınarlar nasıl kirletilip kurutuldunuz güç güce kilitlenir bilgi bilimle bilenir denir ki akıl akıldan üstün gelir hey can güzel evlat üstün akıllı olamazsan da akıllı ol buda yeter dışarısı aslan arenası sen kadrini bil elbet gün gelir seninde kadrin bilinir