Adamın Durumu -Algı-

Yağmur yağdıkça Nemli bakıyor adam hayata Damlalar da ıslanıyor bulutlar da Durağan ve puslu Bir hüzün çöküyor kaldırımlara Damlalar dokundukça Kuşların kanatlarına Ve boşluğu kurcalayan yapraklara Ve yalnızlığıyla yürüyen yaşlı kadının Belleğindeki anılara Kendini atıyor adam Islanan hayatın unutulmuşluklarına Boğulan adımlar atıyor Ayakları üşüyen kedilere Sokaklardaki suskunluklara uğruyor Bir adım atıyor yaşamı atıyor Bir adım atıyor kendini atıyor Mutlaka her adımda Anlaşılmaz sorular soruyor Gün rengin siyahına doluyor Adam evlerde büyüyen kahkahaları eziyor Pencerelerden kaçışan ışıklara çarpıyor Sokak lambalarına Kapı numaralarına Ağlıyor birisi karanlıkta Dokunuyor adam sıcak hıçkırığına Yağmur yağdıkça Algısı uyanıyor yalnızlığın Adam uyandıkça biniyorlar omuzlarına Ne kadar öksürülmüş yalnızlık varsa...