Gecenin karanlığında ışıksız kalmışım Mevsimlerden hüzünlü sonbahar Islıklar fısıldamış sessizliği yırtan rüzgar Boşlukta amaçsız süzülen sarı yaprak…
Dünya güzelliklerini seçebildiğinde gözlerim Candan dostlarım sardığında çevremi Biricik sevgiyi içimde hissettiğimde her an İnan doyasıya zevkini tadarım mutluluğun…
Bir ömür bir deniz bir güneş ve bir beş sene Yaşanan gül bahar gülüm günlerden sonra Kayan yıldız gibi anlık ışıkla kaybetmek seni Anlıma çekiç çiviyle yazılmış yazgıymış demek…
Ne kadar sevmiş olsam da eskiden Sorumsuzca kapılmak sana yeniden Tükenmeyen çağlayanın içinden Yükseklerden sana akmakmış meğer…
Dağların tepesinde doruk olmak seninle Rüzgarın sırtına binmek kör bir inançla Rastladığım her kuyuya ismini fısıldamak Ciğerlerimde soluk diye dolaştırmak hatta…
Neden ismini anmadan geçtiğim Bir gün bile yok artık Hangi insafsız kazımış belleğime İlle de Nilüfer diye…
gün batımında kurdun kuşun uykuya çekildiği vakit sonsuzda mantar gibi sıklaşıp göz kırptığında yıldızlar saf şavkıyla beyazlığını göstermeye çabaladığında ay mazi kafamda tomurcuk…
Tam on üç cumartesi oldu canım gülümü görmeyeli Otobüste yolda sokakta ve gönlümde Arayışın pırıltısını yitirmemiş gözlerimden Umutsuzluk la kararmaya başladığı günlerin peşinden…
Binlerce yıldız doldurmuşsun avuçlarına Esrarengiz karanlığında gecenin Yüzüne nurun akını düşürmüş ay Saçların dalgalanıp dolmuş gözüne…
Bir telefon kadar uzaksın bana Sadece bir telefon İşte Çevirsem numaraları…
Beni hiç bırakmayan sevda düşünceleri Adına karaladığım umutsuz sevgi şiirleri Öpmeden uyanmadığım rüyalardan sonra Ne acı ulaşamadım sana erişilmezim…
Minicik bir el uzanır umutla Kan nefret ve pisliğin tam orta yerine Ufacık da olsa umut diler gelecekten Bir sevgim olsun ister yeni bir çağ…
1