Bilmem Ki Bu Aşk Nasıl Başladı?

Hah daima gülen sen değil misin? Sen de akılsızlıktan Ben diyeyim yürekten Bir bakışı atomdan arı Bir gülüşü zevklerin en acısı Aşk mı dedin? o da ne? gördün mü? kokladın mı? tattın mı? duydun mu? hissettin mi? boşver be selvi boylum ama ama neden? neden selvi boylum? sonunda sesini duydum sessizce bir mumun sönüşü gibiydi sanki seni düşündükçe onun gibi içim yanıyordu artık kayboluyordum masumca neden diyorum kendi kendime adını bile koyamıyorum kahretsin daima içimdeki umut alevlendikçe alevleniyor şeffafça neden diyorum günler avare bir biçimde akıp geçerken ben hala hep o atom saflığındaki yarimi kendi kendime yaşıyorum ama nedense dünya yuvarlak olduğunu her seferinde nispet yaparcasına kanıtlıyordu ama ben aldatmak istiyordum kendimi hayır diyorum hayır dünya öküzün boynuzları üstünde ama bir bakmışın rüyalarımın kabususun bir de bakmış gitmişsin bir kez olsun adını sorabildim mi? bir selam olsun verebildim mi? başı hep eğik yanında ama ama kendi içinde daima dik ve geniş sen gitmiştin ya boşvermiştik herşeye be güzelim yokluğunda geçen cellat gecelerde işte benim selvi boylum sen beni unutmuş ya da hala bir toz taneciği kıvamında hatırlıyorsan... niye geldin buralara be niye ben sana ne yapmıştım ki adını bile soramadıktan sonra niye geldin buralara be güzelim biliyorum ama tekrar gideceksin artık durmam ben de giderim