Bak Usta Anlatayım

Bak aklıma ne geldi be usta Ne geldi evlat hayırdır Ne bileyim takıldı aklıma Nedir o evlat anlat bakalım İnsan sevdiklerini niye terkeder Ne bileyim evlat vardır sebebi Yok usta öyle degil ben buldum Neyi nezaman buldun anlat bakalım İnsan sevdiklerini çaresizlikten terkeder Yani çaresi yok umudu kalmamışsa Gırtlagına kadar borcuda var ise Elindeki son parayıda şansa demişse Vede son darbeyi ondan yemişse Onun için terkeder be usta Ya evlat nereden çıkardın bunu Bak anlatayım başımdan geçeni Komşumuz vardı adı bende saklı Çok iyi çok akıllı vede çok dürüst her gün paraylan oynar ama Kendi parası hiç olmazdı Eşini çocuklarını çok severdi Bütün mahalle onlara imrenirdi Takdir eder vede kıskanırdı Ama işin sonu öyle olmadı Herkese iyiydi kendine degil Elinde para çok ama cepte yok Borcu dağları aşmış ama gururlu Kimseye dert yanmaz ağlamazdı Biz onu en kötü halinde bile Hiç bilemedik veya bildirmedi Çok iyi çok sevecen bir dost Ama gurur ipin ucundaymış Sonradan duyduk o sevdigi ailesini istemedende olsa bırakıp gitmiş Çaresizlikten be usta intaharı seçmiş Gurur denen illet ipin ucundaymış Bütün mahalle ağladı vede kızdı Bize demedi diye ama ben anladım Gurur paradan ve dosttan önce gelir İnsana sevdiklerini bile terkettirir O günden sonra anladım be usta Paran varsa alemde sen kral'da Yani usta para denen illet İnsanı kral'da yapar kulda Birde çırakoğlu gibi gurur yaparsa Bütün sevdiklerini geride bırakırsa Usta kızma o paranında pulunda Gelmişine geçmişine söverim be...