Gri Müzik

Duygularımdan oyulurdum ayrıla ayrıla. Bir yürek güreşinde öpe öpe döverdik birbirimizi. Ses olunca tutuşan, dili kesen kelime; delil olan gri müzik... Halkın habercisi alnın terliyor. Bu yüzden anılara çağrıldım, aşklara, korkulara. Sulara verildim, bölündüm bir kuşluk vakti. Herkes gelince anladım boşluğu; içecek olsaydım kırılırdı çeşmeler. Kimin yüzüne baktıysam karıştırdım kendimi: Teninde bir çıbanla değiştirildim. Bir ömür hiçliğe alışılmış ve orada unutkan odalar yaraları anlamsız kılan günbatımları, terli bir deniz. Esrarlı, tehlikeli, daha çok akıldışı beni dindiren sağanak. Akrebimi çağırın. Benim için çoğaltın pusuları artık aşka kefil değilim. Ve boşlukta bir sokak menekşesi acemi, çocukları sabırsız. Orada hangi tuzağı bozduysam kendimle karşılaştım. Gül vakti. Kızaran sular. Mevsimin üşüten çağıltısı. Kurşun yenildi gene de geyiğin yaşama sevincine ve bu tılsım, mermeri eriten anlam tortusu çözülsün diye öldürüldün derimle kanım arasında. Ama bir aşkın yangından doğuşuna katıldım, benim işim sizin için korkmak olsun. Yüreğimle bir söyleşiye çalıştım durdum