Yalnız da Severim

Nasıl başlarsa aşk Öyle başlamıştık Önceleri havadan, sudan konuştuk Hoşlandık sonra Aynı şeyleri sevdik Kızdık... Ağladık... Güldük... Sonra yerleşti, koltuklarına aşk sözcükleri Yerçekimi unuturdu bizi konuşurken Tek bir yalana yer yoktu söylemlerde Hasretler arttı gün geçtikçe Hani, tavla oynayıp seninle Kaybeden yemek ısmarlayacaktı ya! Sözde kalmasın diye geldiğimde kapına Açmadın kapıyı Bekledim Bekledim Açılmayacağını bile bile Bekledim! Dönüp geldim sonraları uzaklarıma En bitkin, en çaresiz halimle Sonra zaten olmazdı dedin Senin dediğin gibi olsun Boşa gitmesin bahanen Varsın sağ olsun Uzak olsun zat-ı şahanen İki kişilik olsa da aşk Tek başıma da yaşarım O'nu! Tıpkı üstadın dediği gibi "Yokluğunda buldum seni" Giderken vehmimde unuttun gölgeni Bilmesen de... Görmesen de... Sevmesen de... İkinin bire indirgenmişidir Benim bu yaşadığım Umut kırıntılarıyla besleniyor her sabah kuşlar Farklı iklimlerde yeşersin diye tohumlar.