Volkan Göler

Aralığın en güzel günündeyim Ağaçlar kefenlerine büründüğü vakit Kubbenin gri örtüsüne inat Masmavi gökyüzünün hayali içindeyim…

Bir ezgi işiteceksin günün birinde Uzaklardan Çok uzaklardan Nefesini tutacaksın…

Seni sevmek demek Bile bile Her gün biraz daha ölmek Bir idam mahkûmu için…

Saat gece Saat bir suları Yürüyorum Üzerimdeki palto üşüyor…

Mapusluk ne büyük illet Küçücük bir pencereden Sürekli aynı dünyayı seyretmek Ve hep aynı hayali kurmak…

Bu kadar bir başıma bırakma beni Geceleri apansız uyanıyorum Bir uçurumun kenarındayım Elim ayağım buz kesiyor…

Çakıl taşlarını bilirsin Asla yalnız kalmazlar Onlar çakıl taşlarıdır Çakıl taşı olamazlar…

İçime işlemişsin artık Senden kurtulamıyorum Aslına bakarsan kurtulmak isteyen kim Önceleri böyle değildim ben…

Eğer ölüm olmasaydı, Yaşamak dediğinin ne anlamı kalırdı? Gece olmasaydı, Gündüzün tadı olur muydu hiç?…

Mevsim Ocak Öyle bir ayaz ki soluduğumuz Kaçıyor olmasak şu aynasızdan Öldüğümüzü bile anlamadan öleceğiz…

Gürül gürül akan sular can verecek yapraklara Yaprak sudan doğacak, büyüyecek Sonra çürütecek içini yavaş yavaş Yaprak sudan kuruyacak, savrulacak…

Ey Rabbim! Kendi yarattığını ne diye haram edersin Anason, tütün ve bilcümlesi En nihayetinde yerden bitme değil midir?…

Hayatımın hesaplarını kapatıyorum bugün Hadi yetmişlik Geç şöyle karşıma Anlat derdini…

Neden Kosovalısın çocuk İngiliz olsana Fransız olsana Eğer Kosovalı olmasaydın…

Tut ellerimden son kez Al götür beni buralardan Çek çıkar ruhumu içimden Bedenim fark etmez ne de olsa…