Yalnızlık

Bir kız ağlıyor iskelede Sıcak, tuzlu gözyaşı boşalıveriyor göz pınarlarından Aniden bir rüzgar esiyor arkadan, kalleşçe Savuruyor kızın uzun saçlarını Dalgalandırıyor hunharca Bir gözyaşı kopuveriyor kızın yanağının üzerinden Dayanamıyor zalim rüzgara, karşı koyamıyor Engin denize karışıyor. Ama gözyaşının içinde hâlâ bir umut var Hırçın denizin kendisinden farkı yok Kim bilir kaç çaresiz aşığın gözyaşı yüzüyor burada Ne de olsa yalnızlar iskelesi burası Aniden kızın neden ağladığını anlıyor gözyaşı Neden kendisini serbest bıraktığını Şimdi yanıyor o da Çekiyor kalabalık içinde yalnızlığın acısını.