Kimse Bilmesin

Bir gün bir şiir yazacağım sana, Kimse bilmeyecek senin için yazdığımı Okuyacaklar ve merak edecekler seni, Ama söylemeyeceğim kim olduğunu Sen bile, Senin için kağıda dökülen son harfler olduğunu bilmeyeceksin. Kimse bilmeyecek yazarken gözlerimin dolduğunu Görmeyecek kimse bir damla yaş düştü, düşeceğini O yaştan bir kalp yapacağım İçine adını yazacağım ama, Adını kimseye söylemeyeceğim Sadece özlüyorum diyeceğim Anlarlarsa, Mesela gözlerinin çok güzel olduğunu söylemeyeceğim Niye bilsinler ki, ne gereği var Gülüşünün yüreğimi yaktığını, Soracaklar seni bana nasıl gülerdi diye Eh diyeceğim öyle işte Bilmesinler çok güzel olduğunu Hele beni unuttuğunu hiç söylemeyeceğim. Beni hala çok sevdiğini bilsinler Yalan ama, napalım yalan söyleyeceğim Bunu kendime bile söylemeyeceğim Çünkü, gözlerim doluyor Bir damla yai düiüyor yüreğime Canımı acıtıyor, anlıyor musun? Bilmesinler sevdiğimin bir sevdiği olduğunu Bunu hiç söyleyemem. Nasıl söylerim? "Gitti ellerin oldu" diye Bilmeyecekler ya, Soracaklar seni bana şimdi nasıl diye "Yeni görüştük çok iyiymiş" diyeceğim Yalan söyleyeceğim ama, Bilmesinler beni aramadığını Kimse bilmesin şehrimin yıkıldığını Kimse bilmesin karanlık sokaklarda yalnızlığımı Kimse bilmesin seni ve yaşadıklarımı...