Aşkın da şiir gibi bir tarifi yoktur. Sonsuz ve doğa gibi çok renkli, kokulu, heyacanlı ve coşkulu bir ırmağın akışının bilinmezliği gibidir. Aşk sadece insan yűreğinin derinlikler…
ben çığlık atarak ağlayan ilk nefesim bahtsız yaşamda belimi acı hayallere yaslıyorum derin düşüncelere dalıyorum…
bir sonbahar mevsimi yine acı ve keder sarmıştı yüreğimi, ruhumu kuru dudaklarım arasında sigaram…
(Sevgili Nebahata) bu gecenın saat dördünde efkar bastı yine…
merhaba acılarım diye açtım gözlerimi dünyaya acılarla dopdolu bir dünya ve tanıştım acılarımla…
sensiz gecelerimde yine oturmuşum yalnız başima dalmışım…