شمارهٔ ۳

ماه مدینه از حرم کرد چو راه کربلا گشت طلایه اجل قاید شاه کربلا راهنمای قتل شد پیش خرام خیل غم دید مباشر قدر سان سپاه کربلا عرصه دار و گیر شد دامن ودشت ماریه رسته تیغ و تیر شد سنگ و گیاه کربلا با همه پستی از زمین سر ز قدوم شاه دین سود به عرش و فرقدان تخت و کلاه کربلا چند زمن مپرس و چون راست نکرده چرخ دون ساخت به خاک سرنگون خیمه شاه کربلا حمله گرگ شام زد چنگ در آهوی حرم گشت عزیز مصر دین یوسف چاه کربلا زرد ز روی تشنگان سبز ریاض آسمان سرخ ز خون کشتگان خاک سیاه کربلا با دل و چهره دمبدم ماهی و ماه زد بهم سیل سرشک ماریه آتش آه کربلا تا ز گزند خیل کین رفت پناه و پشت دین حسرت ودرد و داغ شد پشت و پناه کربلا روزن سور ماریه رخنه مخوان که منتظر مانده به راه زایران بازنگاه کربلا خسته بجو ز کربلا آنچه مراد بایدت گر تو مسامحت کنی چیست گناه کربلا