شمارهٔ ۴۳

بعد مردن بر کف از لوح مزارم سنگ هاست تا قیامت با زمین و آسمانم جنگ هاست گاهم از چشم سیه گه لعل میگون ره زنند لعبتان را در فنون دلربایی رنگ هاست پای جهدم در بیابان طلب فرسوده شد وز بر ما تا به مقصد همچنان فرسنگ هاست نی سرم شد زیب فتراکی نه تن خاک رهی راستی خواهی مرا زین زندگانی ننگ هاست گه سرایم گاه مویم تا رهم از دست عشق زخمه شنعت مزن کاین ساز را آهنگ هاست زاهدان را کرده عاشق چشم جادو شیوه ات سامری را در رسوم ساحری نیرنگ هاست در خم زلفش دل سرگشته یغما دیر ماند در شب تاریک ره گم کردگان را لنگ هاست