شمارهٔ ۵۸

نه ز آسمان توجه نه زاختر اعتنایی نه ز دوستان حمیت نه ز دشمنان حیایی من بی امیر و لشکر کیم اندرین معسکر حشم بلا ز پیشی سپه غم از قفایی به جز از خدنگ پران به جز از وعید کشتن نه سفیر مهربانی نه پیام آشنایی ز نجات دست کوته به هلاک پای محکم بد و نیک را به سر بر نرود چنین قضایی زجگر گداز پیکان دهد ار امان زمانه کشد آسمان به خونم زسنان سینه خایی چه قساوت است یارب که تنی ز صد هزاران نشنید التماسم که نگفت مرحبایی به من از در مصیبت به ستم مصاف پیما چو ستاره سخت رویی چو سپهر سست رایی نه ز سیر مهر مهلت نه ز خیل کین مدارا چکنم اگر نجویم به شهادت التجایی نزند بر آتش آبی لب خشک تشنگان را چه تفاوت آنکه دارم مژه محیط زایی نه پرند خیره کش را زگلویم انحرافی به دل شکسته بالم نه خدنگ را خطایی به دلم ز خیل انده به رهم ز فوج دشمن نفسی و رستخیزی قدمی و کربلایی پس مرگ پیش پویان ز حیات تن به جانم ز تامل تو خون شد دلم ای اجل کجایی نفسی غم اعادی دمی انده احبا زندم همی ز هر سو الم دگر صلایی به مفاخرت چو یغما سر عجز نه بر آن در درجات سربلندی بست این که خاک پایی