شمارهٔ ۱۱۴ - به حاجی محمد اسمعیل طهرانی نوشته

ی یغمای جندقی
0 Altın Yaprak
گرامی سرور مهربان حاجی اسمعیل بیک از اول ماه تااکنون سه چهار مرتبه محض ملاقات و پرسش حالات شما راهی دور و دراز پیموده ام و به خلاف روزگار گذشته هیچ نوبت حاضر نبودی محروم و خایب مراجعت کردم حق مساله همان ملاقات مجرد و صحبت یک ساعته نبود بنا داشتم تا روز است و تو از کار تعزیه و خدمت تکیه فارغی با هم مشغول مقابله کتاب باشیم و چون نوبت رزیت و عزا رسید من هم خودی در میان انداخته شاید از برکات همراهی شما و دولت قبول جناب سیدالشهدا صلوات الله و سلامه علیه ما را هم با همه آلودگی و فقدان قابلیت خار آن خرم بوستان و خاک آن بلند آستان شمارند چون مقدر نبود میسر نشد باری هنوز از ایام تعزیت چندان نگذشته در صورت ترک معاندت گردون و برگ مساعدت کوکب وقتی باقی است اگر تایید بخت و همت شما کاری می کرد که دو شباروز یا کمتر اوقات در مقابله کتاب و معامله رزیت می بردیم در نفس الامر کار معاش و معاد را با هم غایله پرداز گشته بودیم اگر استاد سخن و آقای کهن ادیب اریب استاد راستین آقا سیدعلی نیز که صاحب مجلس و خداوند عزاست در تکیه نه محفل مقابله حضور می داشت سور و سوک و طرب و کربی با هم مرکب داشتیم زیاده زحمت و تمنایی ندارم اگر هم گرفتاری عایق رنج افزایی ماست ما را فراموش نفرمایید که در همه احوال به دعای احباب و توجه آن جناب محتاجیمجناب مستطاب قبله گاهی آقا سیدعلی را از قول من عرض سلامی چاکرانه بر گوی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.