شمارهٔ ۵۶ - به سرکار شاهرخ خان در طهران نگارش رفته

دیشب به هوای استیفای بزم خدام خداوندی خاطر از خطره و خیالی باز پرداخته بر این آستان که خرابات و مناجات را در قضای حاجات محراب آسمان است تا دو ساعت از شام گذشته مقامت جستم واقامت کردم دولت دیدار میسر نشد همانا مقدر نبود فرد بر آستان تو مشکل توان رسید آری عروج بر فلک سروری به دشواری است محروم و خایب باز شدم و چون اوقات گذشته به رنج مباینت انباز تا کی خدام خداوندی را از غوغای هفتاد و دو ملت استخلاص خیزد و این خاکسار ارادتمند را به زیارت بزم خاص عالی اختصاص افتد زیاده نیازی به اطالت نیست هر اوقات احضار فرمایند و بار بخشند حاضرم