Babam

Olum bekler hayatin sonunda Ummadik bi anda gorunur Acik bi kapinin ardinda Hayat cesitli cizgilerde son bulur Kimi si icin uzunlugu konusulur Kimi si icin se kisaligi huzunden cok dusunundurur Hak miydi simdi 36 da gitmen ? Edebiyete karisman Ya benim olumum uzun surerse Ya seni gormem senin olumune benzemezse Uzunluga karisirsa Ozaman senin kisa hayatini icimde buyuturum uzun cizgimde Senin ruhun hayatla olum cizgisi arasinda golgelenirken Ben hayatin anlam bulamadigim cizgisinde SIKISIP cirpiniyorum Ne bedenim kaldirabiliyor ruhumu Nede ruhum hak ettigi gibi davraniyor bedenime Hangimiz hak edildigi gibi yasadik ve olduk ki bizde dogru davranmasini bilelim Ben kucuktum seni gomduler topraga aitmissin gibi Seni kalabalikta ararken Senin gittigni soylediler Gormedigim bir avuc toprakti yuzunu bidaha bana gostermeyen Ruhun bilmedigim yerlerde belkide beni izliyordu Ama yinede gozyaslarimi silmeye yetmedi Beni izlemen nafile Kucuk bi kizin gozyaslari hep akti Yasayanlar fark edemedi Olenler ellerini uzatiysalar bile yetisemedi Kurarlar vardi cunku Seni benden ayiran Ayirdiktan sonrada bizi yalnizca hatiralarla yasamaya mahkum eden kurarlar Ne hayat bitti ne olum Hersey seni benden saklayan bi avuc toprak icinmis Sen yanimda olmasanda Biliyorum ki bende yolcusuyum hayatin icindeki barindirdigi o olumun Sensizlige alisip yuzunu resimlerde sadece yasatiyor olsamda Sesizce hickiriklarimi icime akitsam bile seni gormeye cok korkuyorum baba...