Yalnizlik

kendi icimde bosluktayim yalnizligim surukler beni baska bir dunyaya insanlara bakipta gormemek kalabalikta kendini bulupta yalniz hissetmek gunduzde olsa gecelere dusmek yalnizligin pesini birakmamasi bunlari yasmaktan biktim hergun caresizlik birakmaz oldu beni incinmemek elde degil su hassas kalp dayanmaz artik care ararken caresizlige yine duser kalbim yine buruk kalir hayatin zorluklarini ne ruhum nede bedenim tasir kuvvetsizce coku veririm issizligi yalnizlik beni yine bulur kapatir icine bense yeniden yasar ama yasamaz olurum celiski icinde karamsarligim saf yuzume yansirken aynaya bakmadan onu tasirim halimi bilmeden yoluma devam eder sonu gelmez karanlikta yururum kendimi bulma gayretine bile girmeden suruklenip yasarim...