Alev Gibi Diyarlarda
Y
0
Altın Yaprak
kabuk bağlar acılarımız
erken ölümden, korkudan;
ki burukluğudur bizi kendimizce
yoran.
zedelenir onurumuz,
umut yükünden arınırken,
zamansız düşer gücümüz,
acılara kırılgan.
beden gücümüz kavrulur
sımsıcak yürekte,
içimizdeki yükselen seslerde.
burukluğu yıkarken erdemin şiddetini,
sırtımdan vurulan o zavallı ben,
bir de sen...alev gibiyiz diyarlarda,
erken ölümden korkmadan
bizi yangınlara götüren.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş