Gözlerim Zamanı Okuyor
Y
0
Altın Yaprak
soyunuyor var oluşum...
soyunuyor doyumsuz bir kaos içinde.
çekilmişim sessiz bir sokağın
en ücra köşesine, güneş alıyorum!
aslında bilmez miyim
ben buyum,
biraz da üzülüyorum!
ve gocunmuyorum, perdeler açık
çarşı pencerelerimde,
yüreğimde ise yaz yangını!
nasıl da yakışıyor tenime güneş
dokunurken yanık yüzüme.
aslında, soyunurken var oluşum
gözlerim zamanı okuyor,
gökyüzüne çıplaklığı güneşin
her saniye çakıldığı yerde!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş