Yenilmeden Buhrana

İşlenmiş nakış gibi, güneşten yanığı Hançer acısı yüzümde izleri sancılarımın, ateşten kor... İncelmiş telleri dağınık saçlarımın, Alın terimi akıttığım topraklar ayrılık kokuyor. Tükenir mi ecelden güzelliği o inceden ruhumun, Meleklerim aslında yanlış hatırlıyor... Tanımadık semalara aktım çizerken düşlerimi yıllarca Gönlümce aktım, Her kanat çırptığımda ıslanırken yağmurlarda Terk etmeden umutlarımı, Kulaklarıma kadar battım. Tükenirken üşüdüğümde nefesim buz bağlayan kirpiklerimdi, Zedelenmeden, tutam tutam damla damla, göz yaşımdan eriyip akarken suları... Sazın tellerinde delinecekse yüreğim ey ozan... Ne gelir geçer ki aklından ? Neyse ki yüreğim hala dimdik ayakta Cirit attığım, özlediğim her sokakta Derlediğim göstermelik masallar artık çok uzaklarda ! Ve bilmek isterim ey talihsiz zaman, Kasvetli rüzgarın erittiği yıkımlar Yenilmeden buhrana, söyleyin bana - Yaşadığım ıstıraplar kaç yaşında ?