Zamana Yenilirken

İnsanlık soyunun en derin arzusuna saygıyla boyun eğdik Ve yaşamın sırrını bilmeden doğduk, Daha çok uzundur yolumuz dedik Çocukça eğlendik. Döllenmeden korkular içimizde Avare gençliğimizde, Duyguların en yücesiyle avunduk Biraz daha büyüdük. Ve düşündük Yaşlanacağız elbet bir gün Sefil veya zengin, Geldik geçeceğiz bu dünyadan bencil veya engin Yudum yudum sevdik hayatı genç veya ihtiyar, Ölümden kıskanacak kadar. Ve yaşamı sevdik Geleceği de hani mertçe savunduk Zaman köprüleri de aşar dedik Kolayca geçer, ne fazla geç ne fazla erken, İşimize geldiği gibi istediğimiz oldu bazen. Eğlendik, coştuk ama biliyorduk Tanrı misafiri olduğumuzu, Zamanında mı yoksa erken mi doğduğumuzu Genç ve yakışıklı ölmek istedik, İçimizde yıllarca büyüttük yalanları Bazen sahteciliği, bazen kahramanlığı gözümüzde ilke edindik. Acımasızca kavgaları da sevdik Ve kaygıları, Gün geldi, bundan bile emin değildik, Sırlarını kestiremedik Çünkü yaşlandıkça zamana yenildik. Ve anladık ; Doğum, yaşam ve ölüm İdam sehpası kadar gerçek Cellada ne gerek tek şansımız var ölümü ertelemek !