Zincirli Pınar

unutmuş değilim... kaya gibi serttir hasretim. geçenlerde, yanında olmak istedim tarifin yoktu senin, o köy kenarında hani bildiğim... irkildim! .. yok etmişler, bitirmişler seni dibinden kurutmuşlar be Zincirlim! .. unutacak değilim... çağlayan nehir gibiydin, buz gibi suyun. berraktın, buzuldun, bitmezdin... bir yudum, bir daha içtiğimde yorgunluğuma yenilmezdim. süzülen tuzlu teri yanağımın. neferiydin ıslak dudağımın çoluk çocuktan yoktu bezginliğin orak sıcağında meşhurdu serinliğin... çok erken takmışlar kefeni. kahpe kurşunla anlından vurmuşlar nimetini bitirmişler seni! .. yaralı gibiyim, kurutmuşlar sularını be Zincirlim! unutmuş değilim... usta eli dokunmuş çehrene belli, sahiden de hazdan merdiven taşların nazı beyazdan. taş üstüne taş, derinliğine sarılmış. her yolcunun yüreğinden kopardı bir alkış. tahta kovaya asılı paslanmış zincirin çatlamış dudağa sen taze gelindin! serinliğin büyüsü ihtişamındı senin... karın doyurmazdın aslında, top peşinde koşarken ................kuruduğunda dilim evden kaçışlarımı, haklamıştı sevgin. şimdi ben, ben değilim yaralı gibiyim! gurbette sevgin çok daha derin, çok erken takmışlar kefeni kahpe kurşunla alnından vurmuşlar nimetini dibinden kurutmuşlar, ...............bitirmişler seni yaralı gibiyim...kopsun bu dilim, yüreğimdesin be Zincirlim!