Kahverengi Aylin
Y Yakup Yılmaz
0
Altın Yaprak
...Vakit; gece ve kahverengi iken
televizyon yekpare siyah
dört insan var içinde
beyhude sohbetler peşinde
biz sevişiyoruz Aylin
kahverengi Aylin
güzellik gayri sende biline
ışık kapalı
iradem simsiyah bir küre
içimde
içimden
iradene
kanım damlıyor Aylin
dünya kusmuk içinde
kaçtığı dünya
bulandığı insan
kefeni;
ölüm gibi kanımızdan
kırmızı bir çarşaf
dünyayı kefene
sarıyoruz Aylin
biz
yirmiyi geçmişiz
çoktan beri
kapitale can feda
olduğundan
çürüğe ayrılmış insanlık
çürüyoruz Aylin
zaman bizden yana değil
o ki tanrısal bir katildir
hep kaosa sunar kendini
bitişe ve evrime
olmasak da ondan yana
mecburdur, beden kendi tasasına
hep tapınmıştır o, zamana
gazel okurken ruhumuza
çaylak inançlar
biz de;
giderek hayvana
Eviriliyoruz Aylin
Kanın ve tenin tadı
Gümüşü ve metalik
Bir ısı
Isısında paslı bir çivi
Kalbimden kalbine
Uzanıyor Aylin
Hazzın ustura ağzı
Doğruyor sol yanımızı
Yekpare mekanik bir parça
Karanlık bir yeryüzü zamanında
Tüm yaşam niyetlerimiz
Saplı kalmış bencillik batağında
Biz de
Batıyoruz Aylin.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş