Hatır İçin

Kavurucu sıcakta bir serinlik, akıp gider Yanağımdan dudağıma doğru, usulca Bazen de bir rehavet, bunaltır yakar içimi Kara kışın ortasında, buz tutmuşken kulağım Sade ve sakin, ama benim olan bir hayat bu Kim ne derse desin, fark etmez ki Yaşayan da benim, yaşanan da Numunelik bana mahsus değildir, artık anladım Sahte gülüşlerimin altında ezilen bir yorgun yürek, Yorgun yüreğimin içindeyse, mahzun bir sevda Yatar yıllardır süren esaret hayatını Prangasız, zincirsiz, hücresiz ve yapyalnız Şeytanlar dolaşıp dururken başucumda Sallanır şakul gibi argın bitik yüreğim Tutunacak bir dostu hayal edip dururken Sahipsizlik sarar, baştan aşağı beni Sonra beliren bir hayal, baştan sona sen Yakılıp, yıkılıp toz olan umutlarımla birlikte Sevincinle, hüznünle gelirsin bana Rüyayla karışık, umarsız ve tutarsız Ama yaşamın rengini sezebiliyorum her şeye rağmen Duyabiliyorum, kuşların sesini ve kokusunu humusun Ve en önemlisi; Gülebiliyorum arsızca, korkusuzca Sevebiliyorum, sevdiğimi, sevebildiğimce Bu yüzden ki, yaşıyorum tüm güzellikleri İstesem de, istemesem de yaşamayı Bir kaç umut ya da insan adına Belki bir bayrak, bir avuç toprak uğruna...